26 Αυγούστου. Η θάλασσα δεν ήταν απλώς ένα σκηνικό, αλλά ένας ρυθμός, μία ανάσα, μία έμπνευση. Ήταν ατελείωτη, γαλήνια. Η έμπνευση ξεκινά κάπου εκεί.
Σιγά-σιγά, κομμάτι-κομμάτι, το όνειρο πήρε σάρκα και οστά. Κάθε κόσμημα έγινε μία μικρή ιστορία ισορροπίας -μεταξύ φύσης και χεριού, τυχαίου και σχεδιασμένου, απλού και βαθιά προσωπικού.
Ένα brand που δε χρειαζόταν να φωνάξει για να ακουστεί. Βρήκε τον δρόμο της ήσυχα, σχεδόν φυσικά - και αγαπήθηκε από την πρώτη στιγμή, σαν εκείνοι που αναγνωρίζουν την ομορφιά στο απλό και το αυθεντικό, να την περίμεναν πάντα.
Κάθε μία από τις δημιουργίες μου συνεχίζει το ίδιο ταξίδι: από το κύμα… στο χέρι… και από κει, σε κάποιον που βλέπει κάτι δικό του μέσα σε αυτό.
/Η ομορφιά δε χρειάζεται υπερβολές· υπάρχει ήδη στο απλό, στο αγνό, στο μινιμαλιστικό.